Hey iedereeeeen!
Na een anderhalve week langsgaan van bureau's heb ik eindelijk een stageplek gevonden!!! En ik ben uiteindelijk terecht gekomen bij: www.triptyque.com. Een jong, ambitieus en commercieel bureau.
Zoals je op de site kan zien, maken ze echt hele gekke dingen. Het gave is gewoon dat ze zoveel projecten hebben lopen en ik dus gewoon veel kan doen daar hopelijk. Ik was woensdag daar langsgegaan met het doel om een baan te vinden. Toen ze zeiden dat ze misschien een stageplek hadden, had ik eigenlijk in gedachten dat ik iig genoeg moet verdienen om hier rond te komen. Dus ik ging weg met het idee om het sowieso te weigeren.
Want een stage salaris in SP.... Nee, dat werkt niet.
Ik had voorgenomen dat woensdag mijn laatste dag zou zijn, dus in gedachten had ik het al min of meer opgegeven. Ik ging langs mijn faculteit om wat dingetjes te regelen, at mijn laatste bandejao (kantine op de uni) en kocht een trui van USP. Toen ik thuis kwam, had ik een e-mail dat ze een plek voor me hadden. Ik had al een antwoord geschreven dat ik niet van een stagesalaris kan leven, maar besloot om er nog een nachtje over te slapen.
In dit nachtje ben ik uitgegaan met alle nieuwe internationale studenten van de faculteit. Mijn oude en nieuwe vrienden zeiden allemaal dat ik gek was als ik deze kans voorbij zou laten schieten, triptyque is een best bekendbureau hier namelijk. Dus feestend en samba-end en al, kreeg ik hetzelfde gevoel weer toen ik voor het eerst in SP aankwam.
Alles was weer mogelijk, nieuwe mensen, nieuwe baan, een nieuwe ik!
En toen wist ik het: Ik moet en zal blijven!
De ochtend daarop, moest ik aan mijn ouders vragen of ze me financieel wilden steunen in deze verlenging van mijn droom... en dat wouden ze maar al te graag doen (Maraming salamat po mama & papa!!!) De dag erop, beantwoordde ik de e-mail met een dikke JA. Ik ben even de stad ingegaan en genoot van al die drukte, al die gestresste mensen, al die bussen, al dat leven van deze lelijke-maar-o-zo-heerlijke-metropool.
en gister was al mijn eerste werkdag. En... het was zo tranquilo.. haha ik was al benieuwd hoe het op zo een ambitieus bureau zou gaan, maar de 'Tropicalismo'-mentaliteit van Brazilie is er nog heer en meester.
Samen met al mijn collegas gaan lunchen. Vrijdag avond borrel op het bureau, theater showtje met ze gepakt en geeindigd op een feestje in een fotografeer-waardig-apartement van mijn collega.
I zet dus mijn avontuurtje nog een paar maandjes door. Mijn vlucht staat nu op de 22ste van december geboekt. Ik zie jullie in de kerst mijn lieve lieve lieve vrienden!!!
Ik mis jullie allemaal!
Beijos e Abraços
Dino
sábado, 14 de agosto de 2010
quinta-feira, 5 de agosto de 2010
Alles is tijdelijk
São Paulo is zo divers en zo verschillend. Wanneer je door de stad reist, veranderen de sferen en omgevingen in rap tempo. Opeens staat er een heel vet gebouw, opeens kom je een concert tegen, opeens kom je bekenden in deze miljoenen stad tegen. Als zoiets leuks zich voordoet, dan moet je van het moment genieten. Je moet je laten gaan en kijken waar het je mee naar toeneemt. Voor je het weet raak je het weer kwijt in deze chaotische stad. Hoe komt het dat Sao Paulo zo verrassend is?
Ik heb het gevoel dat alles tijdelijk is in Sao Paulo. Dingen komen en gaan. Aan de hand van enkele voorbeelden zal ik deze tijdelijkheid aan jullie uitleggen.
1. Gay Sao Paulo
Tijdens de gay parade, was de sfeer heel vriendelijk . Een van de eerste keren dat het rauwe van de stad opeens was verdwenen. Er heerste een soort Koninginnedag sfeer. Maar zo rond zessen sloeg de sfeer op Avenida Paulista op eens om. De politie vormde een barricade. Mensen raakte geïrriteerd. Veel dronken mensen, agressief, gay of niet. Opeens voelde ik me niet meer veilig en was daarom maar zo snel mogelijk naar huis gegaan.
2. Overval
Ik moet denken aan het moment dat ik werd overvallen. Op haast dezelfde plek waar ik een van mijn beste feesten in de stad heb gevierd, een moment van vertier, ben ik ook overvallen, een moment van minder plezier.
3. Rua Augusta
Overdag is Rua Augusta een gezellige winkelstraat waar je heerlijk kan eten, ’s nachts komen de hoeren, drugsgebruikers, andere ruige types en de mensen die willen feesten (ik dus ook ☺) tevoorschijn.
4. Minhocão
Minhocão is overdag een rivier van auto’s, en ’s avonds en in het weekend een urban park.
In SP doen goede,slechte, wat-voor-soort-dan-ook gebeurtenissen zich dus voor op dezelfde plek, maar zijn wel tijdsgebonden. Ze zijn daarom zo ‘opeens’ en verrassend. Een plek produceert bepaalde gebeurtenissen (Bernard Tschumi), maar in São Paulo afhankelijk van tijd en moment (Dino Arcilla). Gebeurtenissen in Sao Paulo zijn dus weliswaar plekgebonden, maar tijdsafhankelijk. De sfeer en de stad daardoor ook. In Sao Paulo is alles tijdelijk.
Bijna 1,5 maand later schrijf ik dit stukje erbij. Vandaag is er weer iets gebeurd waarmee ik dit blogje kan afmaken.
Vandaag ben ik weer voor het eerst na mijn vakantie langs een bureau gegaan. De portier wist het absoluut niet over welk bureau ik het had. Dus hij besloot om me maar naar een willekeurig bureau te sturen. Kom daar aan, en zoek naar Alan Chu en Christian Kato Arquitetos. “Wie?”. “Chu e Kato arquitetos”, antwoordde ik. Noppes, dat waren ze niet. “Maar, we kunnen je wel helpen om ze te vinden.” Ik kreeg een korte rondleiding door hun bureau, terwijl iemand voor mij de juiste architecten opbelde. Ik probeerde nog een baan bij ze los te wrikken, maar zoveel geluk had ik ook weer niet. De portier bracht me naar het juiste gebouw, waar iemand op me lijkt te wachten. Het is Christian Kato, jawel. Op de drukke straten van São Paulo zeg ik dat ik een Bouwkunde student ben en op zoek ben naar werk. Er viel een stilte... En: “Kom naar boven.” Eenmaal boven aangekomen zeg ik welke projecten ik van ze gaaf vindt (die ik een uur van te voren nog even op internet door had genomen), laat mijn portfolio zien en...... Mijn eerste freelance opdracht in de pocket! Ik ga ze dit weekend helpen met een ontwerp van een vakantiehuisje in Paraty, vlakbij Ilha Grande. Daarom is São Paulo zo gaaf, een stad waar alles mogelijk is. Die je op onverwachte momenten nieuwe mogelijkheden in je schoot legt.
Ik heb het gevoel dat alles tijdelijk is in Sao Paulo. Dingen komen en gaan. Aan de hand van enkele voorbeelden zal ik deze tijdelijkheid aan jullie uitleggen.
1. Gay Sao Paulo
Tijdens de gay parade, was de sfeer heel vriendelijk . Een van de eerste keren dat het rauwe van de stad opeens was verdwenen. Er heerste een soort Koninginnedag sfeer. Maar zo rond zessen sloeg de sfeer op Avenida Paulista op eens om. De politie vormde een barricade. Mensen raakte geïrriteerd. Veel dronken mensen, agressief, gay of niet. Opeens voelde ik me niet meer veilig en was daarom maar zo snel mogelijk naar huis gegaan.
2. Overval
Ik moet denken aan het moment dat ik werd overvallen. Op haast dezelfde plek waar ik een van mijn beste feesten in de stad heb gevierd, een moment van vertier, ben ik ook overvallen, een moment van minder plezier.
3. Rua Augusta
Overdag is Rua Augusta een gezellige winkelstraat waar je heerlijk kan eten, ’s nachts komen de hoeren, drugsgebruikers, andere ruige types en de mensen die willen feesten (ik dus ook ☺) tevoorschijn.
4. Minhocão
Minhocão is overdag een rivier van auto’s, en ’s avonds en in het weekend een urban park.
In SP doen goede,slechte, wat-voor-soort-dan-ook gebeurtenissen zich dus voor op dezelfde plek, maar zijn wel tijdsgebonden. Ze zijn daarom zo ‘opeens’ en verrassend. Een plek produceert bepaalde gebeurtenissen (Bernard Tschumi), maar in São Paulo afhankelijk van tijd en moment (Dino Arcilla). Gebeurtenissen in Sao Paulo zijn dus weliswaar plekgebonden, maar tijdsafhankelijk. De sfeer en de stad daardoor ook. In Sao Paulo is alles tijdelijk.
Bijna 1,5 maand later schrijf ik dit stukje erbij. Vandaag is er weer iets gebeurd waarmee ik dit blogje kan afmaken.
Vandaag ben ik weer voor het eerst na mijn vakantie langs een bureau gegaan. De portier wist het absoluut niet over welk bureau ik het had. Dus hij besloot om me maar naar een willekeurig bureau te sturen. Kom daar aan, en zoek naar Alan Chu en Christian Kato Arquitetos. “Wie?”. “Chu e Kato arquitetos”, antwoordde ik. Noppes, dat waren ze niet. “Maar, we kunnen je wel helpen om ze te vinden.” Ik kreeg een korte rondleiding door hun bureau, terwijl iemand voor mij de juiste architecten opbelde. Ik probeerde nog een baan bij ze los te wrikken, maar zoveel geluk had ik ook weer niet. De portier bracht me naar het juiste gebouw, waar iemand op me lijkt te wachten. Het is Christian Kato, jawel. Op de drukke straten van São Paulo zeg ik dat ik een Bouwkunde student ben en op zoek ben naar werk. Er viel een stilte... En: “Kom naar boven.” Eenmaal boven aangekomen zeg ik welke projecten ik van ze gaaf vindt (die ik een uur van te voren nog even op internet door had genomen), laat mijn portfolio zien en...... Mijn eerste freelance opdracht in de pocket! Ik ga ze dit weekend helpen met een ontwerp van een vakantiehuisje in Paraty, vlakbij Ilha Grande. Daarom is São Paulo zo gaaf, een stad waar alles mogelijk is. Die je op onverwachte momenten nieuwe mogelijkheden in je schoot legt.
Assinar:
Comentários (Atom)